Een dancefestival in een biergooi-cultuur

Een column van onze eigen Randy!

5 Juni is de dag dat in Noord-Limburg voor de vierde keer het Alcatrazz Festival wordt gehouden. Een dance festival is een unicum in deze omgeving waar menigeen het liefst stilstaat en zich vol laat lopen met het vloeibaar zelfvertrouwen. Bier drinken lijkt hier niet een gezellige aangelegenheid maar een noodzaak voor een (soms) gezellige losse houding tijdens een uitgaansavond. Gek doen is taboe, maar door de alcohol voor sommigen onvermijdelijk. Is een dance festival waar de artiesten in plaats van de alcohol centraal staan niet gedoemd om te mislukken?


Rowwen Hèze. Deze twee woorden maken nogal wat los hier in de regio. Waar de band een status geniet van goddelijkheid en bier gelijk staat aan de rode wijn bij het Christendom. Elk jaar in November wordt hier het slotfeest gehouden waar bijna meer bier wordt weggegooid dan dat er wordt opgedronken. Laten we stellen dat Afrika blij zou zijn geweest met deze hoeveelheden vloeistof. Het contrast met een dance feest is enorm. Op deze evenementen die door heel Nederland worden georganiseerd voeren dansende jongeren met gespierde naakte bovenlijven en vrouwen met minder kleding dan de hond van Paris Hilton de boventoon. Bier is daar een drankje voor de mensen van het platteland en alcoholische mixdrankjes vloeien rijkelijk.

Na een korte sfeervolle wandeling vanaf de parkeerplaats langs verschillende meertjes kom je aan in de wachtrij. De omgeving doet je denken aan een rustige vakantie in de achterhoek en je vraagt je stiekem af of je de vishengel niet bent vergeten. Bij binnenkomst zal dit beeld snel veranderen. Na een strenge controle waar de beveiliging van het Witte Huis nog een puntje aan kan zuigen kijk je meteen tegen een gigantische ruïne aan. Dit middeleeuws decor geeft je het gevoel je te begeven op de set van een Hollywood blockbuster. De soundtrack bestaat uit muziek die met honderd-vijftig dreunen per minuut je hersenpan wordt ingeboord. De minstreel heeft plaats gemaakt voor een disc-jockey. Hardstyle is hip en dat is te merken. Het is druk. Bij dit podium is nog weinig beweging te vinden bij het publiek. De dj’s doen alle moeite om er beweging in te krijgen. Zou het door de warmte komen? Of door het gebrek aan bier? Naar mijn idee beide.

Het festival loopt vol. Het punt van uitverkopen lijkt dichterbij dan een stortbui om de boel eens even flink af te koelen. Animo voor dit type feest is er in deze regio dus weldegelijk. De bezoekers lijken behoefte aan koelte te hebben. Tijdens de warmste periode van de dag is het bij het door bomen beschutte electro podium druk. Scheurende electrische gitaar achtige melodieën en snoeiharde bass kicks zorgen voor de eerste bewegingen bij het publiek. Als gevangenen van de hitte beweegt het publiek ingetogen maar gelukkig. Later op de dag zal dit podium het meest verlaten stukje Alcatrazz worden.

Lopend over het festivalterrein is er veel te zien. Er zijn vondelpark achtige taferelen. Mensen liggend in een teletubbie landschap, met wederom, jawel, een biertje. Plezier en bier lijken hier hand in de hand te gaan. Het is te warm om gek te doen. Afgezien van een enkele loslopende gek of oudere vrouw met te weinig kleding verloopt alles rustig. De podia raken voller en het festival is zojuist uitverkocht. Het teken van het juiste feest op de juiste plaats. Een euforische feeststemming heerst er nog niet. De warmte is hier natuurlijk ook schuldig aan. Misschien later op de avond?

Er is een plaats op het festival waar diegene die perse gek willen doen hun ei kwijt kunnen. Het Freak-u-Neak village. Met behulp van pallets is op Playmobile achtige wijze een dorp ontstaan waar verschillende kleine stijlen aan bod komen. Een gedeelte van dit dorp is bestemd voor de echte carnavalsvierder. Deze zullen getrakteerd worden op jaren ’70 disco. De rolschaatsen en verlichte discovloer ontbreken. Menigeen loopt wel rond met een snor waar Chiel Montagne nog jaloers van zou worden. Mooi was die tijd. We naderen het einde van de middag maar het is nog steeds warm. Hitte is hier geen obstakel om gek te doen. Opvallend genoeg is in dit gedeelte van het festival geen bier te verkrijgen. Zit het dan toch in de aard van de Noord-Limburger om een feest te maken ondanks het gebrek aan alcohol? De muziek heeft een magische werking op de bezoekers en niemand staat stil. De tegenstelling met de andere podia is te groot om te negeren en de zoektocht naar de reden van het afwijkende gedrag wordt voorgezet.

Het is donker. De lichtshow is niet bepaald epilepsie vriendelijk maar extreem sfeerverhogend. Bij elk podium is het druk en de mensen dansen. Er zijn verschillende redenen voor het moeizame begin te bedenken. Het is kouder geworden, de festivalgangers hebben meer alcohol op en de lichten werken in op de zintuigen. Het verschil met de middag is enorm. Op een groot gedeelte van de bezoekers is af te lezen dat zij wel een slokje (of mogelijk ander genotsmiddel) op hebben maar van agressiviteit is geen spoor. Prettig aangeschoten noemen wij dat. Waar menig dansfeest afloopt als een confrontatie tussen Ajax en Feyenoord supporters heerst hier vreugde. Veel bezoekers komen hier uit de regio en het feit dat de biervoorraad aangevuld moest worden geeft aan dat er toch veel gedronken wordt. Dit draagt natuurlijk veel bij aan de beleving van de feestganger, in dit geval op een positieve manier. Mij wordt duidelijk dat dit een feest is dat een prima locatie heeft gevonden bij de Horster Kasteelruïne. Het festival beschikt over een prima publiek dat zich weet te gedragen onder de invloed van alcohol. En de mensen bij het Freak-u-Neak village? Tja, laten we het erop houden dat zij 70’s disco wel héél leuk vinden. En dat is natuurlijk positief.

Reacties

RickT schreef op :
mooi hoor bruder!
Jules schreef op :
Leuk stuk Randy!
Nakkie schreef op :
Jaja, en de afsluiter was Anita Meyer. Dat was echt episch.

Mooi. Hulde Ramdy!

Edit: Ik bedoelde natuurlijk ranty
Too weird to live, and too rare to die.
Nakkie schreef op :
Jaja, en de afsluiter was Anita Meyer. Dat was echt episch.

Mooi. Hulde Ramdy!
Too weird to live, and too rare to die.
Roelliej schreef op :
Chapeau.
Why are you wearing that stupid man suit?
johan schreef op :
keurig verwoord,

laten we randy jonassen!
Lennart schreef op :
en dan te bedenken dat het bier niet eens te zuipen was
Dit bericht is gewijzigd door Lennart op di 21 december 2012 om 11:10.
Leo schreef op :
"voor de vijfde keer het Alcatrazz Festival,"

euh, de vierde keer, toch?

maar evengoed een mooi stuk
Randy schreef op :
ey ja het was idd de vierde keer :D kan iemand dat ff fixen?
Tumke schreef op :
leuk leuk

nu even ophouden over alcatrazz.. anders ga ik nog denken dat ik wat gemist heb.
Nakkie schreef op :
Ja, je hebt wat gemist
Too weird to live, and too rare to die.
Aap schreef op :
inderdaad was top. mooi beschreven